آیةالکرسی

اَللهُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْحَيُّ الْقَیُّومُ، لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ، لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الاْرْضِ. مَنْ ذَا الَّذي یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاّ بِإِذْنِهِ؟ یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ، وَ لا یُحیطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاّ بِما شاءَ. وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّماواتِ وَ الاْرْضَ، وَ لا یَؤُدُهُ حِفْظُهُما، وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظیمُ.

خداوند، معبودی جز او نیست؛ زندهٔ پاینده است. نه چرت او را فرا می‌گیرد و نه خواب. آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، از آنِ اوست. کیست آن که جز به اذن او نزدش شفاعت کند؟ آنچه را پیش رو و پشت سرشان است می‌داند، و به چیزی از دانش او احاطه نمی‌یابند مگر به آنچه بخواهد. کرسی او آسمان‌ها و زمین را فراگرفته، و نگهداری آن دو بر او دشوار نیست؛ و او والا و بزرگ است.